As a musical background to this interview, we also have the pleasure of premiering an instrumental version of one of the tracks from Izgnanik's upcoming full-length album./Jako muzyczne tło do tego wywiadu mamy również przyjemność zaprezentować przedpremierowo instrumentalną wersję jednego z utworów z nadchodzącego pełniaka Izgnanik.

Nowy Artykuł! Odsłuch najnowszej płyty Frosty Torment w formie mp3 Frosty Torment - Chwała Słoncu, Chwała Ciemności [audio](https://tobkbzadbanvplzzldfb.supabase.co/storage/v1/object/public/audio-tracks/1781299521828-v13wx.mp3) [audio](https://tobkbzadbanvplzzldfb.supabase.co/storage/v1/object/public/audio-tracks/1781299523676-a33q2e.mp3) [audio](https://tobkbzadbanvplzzldfb.supabase.co/storage/v1/object/public/audio-tracks/1781299527836-i965wo.mp3) [audio](https://tobkbzadbanvplzzldfb.supabase.co/storage/v1/object/public/audio-tracks/1781299531795-8ebbl.mp3) [audio](https://tobkbzadbanvplzzldfb.supabase.co/storage/v1/object/public/audio-tracks/1781299536676-o5s0wd.mp3) [audio](https://tobkbzadbanvplzzldfb.supabase.co/storage/v1/object/public/audio-tracks/1781299540206-2xu89m.mp3) [audio](https://tobkbzadbanvplzzldfb.supabase.co/storage/v1/object/public/audio-tracks/1781299543642-blfr8a.mp3) [audio](https://tobkbzadbanvplzzldfb.supabase.co/storage/v1/object/public/audio-tracks/1781299547001-3s9knc.mp3) ...

Nowy Artykuł! Ta CD ukazała się w LSS 28.12.2024 roku w 46. urodziny Weneda... Ta CD ukazała się w LSS 28.12.2024 roku w 46. urodziny Weneda. CZARNA TRUMNA to jedno z bardzo wielu jego muzycznych dzieci, bo co prawda tutaj podpisuje się jako **The Old Coffin Spirit** ( odpowiada za bębny i wokal), ale i tak wiadomo, że to on:-). W twórczości towarzyszy mu **The Dead Grave Ghost** ( git/ keyboard) oraz **Aenar** ( bass). „ Nekropolie..." nagrano w większości ( poza basem) w listopadzie i grudniu 2023, tj gdy istniała jeszcze **Krypta Wilkołaków**, a sam słupski Maniak chciał zrezygnować z publikacji tego materiału, lecz odwiódł go od tego **Raborym**, który bardzo chwalił poziom tych nagrań. Zrobił to skutecznie, a skoro On chwali to wiedziałem, że będzie dobrze i kupiłem płytę na jej premierę. Podczas pierwszych kilku przesłuchań koncentrowałem się na tekstach i sposobie wokalizowania, które są bardzo specyficzne. Te 10 kompozycji czerpie inspiracje z tanatejskiego horroru, starożytnego Zła i mowy pełni księżyca. Airon z Wisielec ' zine słusznie określił to mianem **horror Black Metalu**, bo liryki są ponure, z trumienno - piekielno - grobowym przesłaniem. Sposób ich nagrania jest nader niespotykany z powodu ciągłych pogłosów. Sama muzyka, gdzie klawisze ...

06.06.2026 - Premiera nowego krążka black metalowego projektu Frosty Torment pt"Chwała Słońcu, Chwała Ciemności". Solidna dawka surowego, pełnego nienawiści i zimnego black metalu w starym stylu. Wydawca: Stronghold https://youtu.be/gVADsVZXBOU?si=xlXDSDrR7NpegajL

Nowy Artykuł! We are not dead We have never lived Burzum to zespół, który każdy zna bez wyjątku, jeden z najbardziej legendarnych, jeśli nie najbardziej legendarny, akt Black Metalu. Gdy w późniejszych latach swojej działalności Varg zaczął tworzyć rzeczy, które głównie skupiały się na ambiencie, wielu odsunęło się od jego działalności. Jednak nie da się mu zarzucić nawet w najmniejszym stopniu, że to, co stworzył w latach 90., stało się fundamentem Black Metalu. Albumy takie jak Filosofem, Burzum, Det Som Engang Var czy Hvis Lyset Tar Oss nie dość, że były dla wielu wstępem i pierwszym odkryciem, jeśli chodzi o czarną sztukę, ale również inspirowały i dalej inspirują niezliczoną ilość zespołów. Oczywiście, jak wiemy, różnie to wychodzi. Na samym Vargu jako postaci nie będę się zbytnio skupiać, bo i tak każdy już tę historię słyszał miliard razy i jest to temat na tyle przewałkowany, że nie ma co się po raz kolejny nad nim rozwodzić. Za to skupię się na albumie Varga, który był tym pierwszym, jaki w pełni usłyszałem od Burzum, mianowicie Hvis Lyset Tar Oss. Album, tak jak wspominałem parę linijek wyżej, absolutnie kultowy, bez dwóch zdań, będący prawdopodobnie w czołówce najpopularniejszych dzieł Burzum zaraz po Filosofem. Oczy...

Nowy Artykuł! Na początku marca tego roku, nakładem Wolfspell Records, ukazał się split dwóch zasłużonych projektów. Pomysł ze splitem bardzo trafny, jeżeli ktoś czytał wywiad z Griefem, zamieszczony na naszych łamach, to wie, że Nyctophilia z byle kim nie łączy wydawnictw. Materiał zawiera po jednym utworze każdego z projektów, z tym, że oba są bardzo rozbudowane i długie. Na pierwszy „strzał” idzie Kalmankantaja. Swoją drogą szacunek dla kogoś kto ma w swojej kolekcji wszystkie nagrania Fina, a jak wiadomo, nazbierało się tychże wydawnictw już kilkadziesiąt. „Creator and Destroyer”, bo taki tytuł nosi utwór autorstwa płodnego Skandynawa, to ponad 22 minuty muzyki zimnej, majestatycznej i klimatycznej, można rzec, że takiej do jakiej nas Kalmankantaja przyzwyczaiła przez te kilkanaście lat obecności na scenie. Wspomniany utwór oprócz wyczuwalnej atmosfery przygnębienia i refleksji, niesie też siłę fińskiego spojrzenia na black metal. Trzeba sobie jasno i wyraźnie powiedzieć, że nie jest to muzyka do słuchania w piękny, słoneczny dzień i obserwowania syfu jaki nas otacza. Mrok, samotność i umiejętność samodzielnego myślenia są tutaj odpowiednimi substytutami, które cechują twórczość fińskiego projektu. Po „Creator and Destroyer” nadchodzi czas Nyctophilii. Grief od dłuższego czasu trafia dokład...

Nowy Artykuł! Czwarty pełniak niemieckiego Totenburg to chyba ich jedno z najpopularniejszych dzieł. Endzeit, bo taką nazwę nosi ten album, został wydany 24 grudnia 2009 roku. Dostajemy tutaj 9 piosenek, co daje nam łącznie prawie 40 minut bezkompromisowego Black Metalu. Pomimo tego, że Totenburg zupełnie nie odkrywa Ameryki, to dalej Endzeit jest moim zdaniem w samej czołówce Black Metalu wywodzącego się z Niemiec. Endzeit, co oznacza koniec czasów, bądź można to też rozumieć jako po prostu koniec świata, i to właśnie ta nazwa idealnie odzwierciedla muzykę zawartą na tym albumie. Riffy chwytające za serce swoją zaciekłością i podniosłością, ale zarazem zostające w pamięci. Kiedy same instrumenty brzmią jak triumfalny koniec świata, oliwy do ognia dodają wokale śpiewane po niemiecku, co idealnie wpasowuje się w cały ten klimat i jest na pewno bardzo na plus, ponieważ język ten pasuje bardzo dobrze do takiego gatunku jak Black Metal. Pomimo tego, że Totenburg, jak i sam Endzeit, są moim zdaniem dość bardzo pomijane w rozmowach o Black Metalu, pomimo faktu, iż nie jest to wcale jakiś nieznany zespół, a co najważniejsze, nie jest to słaby zespół. Co sprawia iż są oni bardzo ciekawym aktem na Nie...

Nowy Artykuł! Jeśli chodzi o tematykę, to zespół podąża drogą odynizmu/ wotanizmu przybliżając czasy Wikingów i ich wierzenia oraz etos krążący wokół pochwały odwagi, honoru i walki o wartości sprzed czasów krzyża.  Nie zdarza się to często, ale jednak nie po raz pierwszy napaliłem się jak szczerbaty na suchary na muzykę, którą najpierw usłyszałem na YouTube, hehe! Tym razem dotyczy to jednak zespołu, jaki znam od paru lat, a który ma spore portfolio, jeśli chodzi o ilość wydawnictw, a co za tym idzie wieloletnie doświadczenie. Niestety posiadam tylko jedną ich publikację muzyczną, a mianowicie split EP z DARK FURY, co będę musiał nadrobić. Przejdźmy jednak do meritum... Dla mnie KVASIR'S BLOOD jest jednym z czołowych przedstawicieli amerykańskiego Black Metalu, chociaż odnoszę wrażenie, że dosyć skrytego, nawet jak na standardy Podziemia, zwłaszcza mając na myśli odbiorców z Europy, czy tym bardziej z Polski, a „ Blade of Tanngrisnir " pokazuje dobitnie jak wiele perełek jest tam do zbadania. Omawiane dzieło ukazało się w kwietniu 2026 roku ( więc jest to świeży temat), w zostało wydane wspólnymi siłami fińskiego Breath of Pestilence i Vinlandic Werewolf Distribution ze Stanów Zjednoczonych ( czyli zasłużonych dla krzewienia BM wytwórni), a wydanie to, chociaż nie jest jakoś szczególnie bogate, to w wystarczającym stopniu oddaje ducha i zamysł duetu, ponieważ mamy tutaj zarówno teksty, jak ...

Nowy Artykuł! „Brak jednej tylko istoty, a wszystko staje się bezludne.” Sale Freux to dość mało znany projekt wywodzący się z Francji, a dokładniej z regionu Bretanii. Za Sale Freux stoi jedna osoba, Dunkel, który odpowiada za wokale i wszystkie instrumenty. Pod tym szyldem wydaje on dosyć płodnie od wielu lat, ale dzisiaj chciałem się skupić na jednej z jego EP wydanej w 2016 roku i zatytułowanej Demain, dès l'aube.... Choć sama okładka może nie do końca wydawać się przekonująca, ponieważ widzimy na niej stado owiec poruszających się w głąb zamglonych gór. Stado owiec i black metal? Jak śmieszne by się to nie wydawało na pierwszy rzut oka, to słuchając tej właśnie EP-ki, oprawa ta broni się i to bardzo dobrze. Jeśli chodzi o łączenie takich melancholijnych momentów, kojarzących się wyłącznie z prowincjonalną Francją, z black metalem, Sale Freux robi to wręcz idealnie. W pewnych momentach, poprzez akustyczne zagrywki i partie z czystym brzmieniem gitar, przypominając trochę Peste Noire. I choć moim zdaniem nie opisałbym tej muzyki jako DSBM, to na pewno nie jest ona czymś lekkim do przełknięcia w słoneczną niedzielę. EP-ka składa się z dwóch utworów: pierwszy trwa 9 minut, a drugi 23. Dunkel w tych kompozycjach wykorzystał teksty francuskich pisarzy...

Nowy Artykuł! Ten split jest dla mnie – wielkiego miłośnika fińskiej sceny – jak dla dzieciaka wizyta w cukierni... CD / Breath of Pestilence / Kwiecień 2026 Ten split jest dla mnie – wielkiego miłośnika fińskiej sceny – jak dla dzieciaka wizyta w cukierni. Nie są to co prawda cukierki znane i lubiane, bo nie są to zespoły z pierwszego szeregu fińskiego podziemia – w każdym razie tej jego części, która jest powszechnie znana. Jest jednak w fińskim podziemiu frakcja ekstremalna ideowo, i w tym środowisku są to nazwy z pierwszego rzędu. A split „Cold Fist of Steel” jest jak pączek wypełniony esencją tamtejszej ekstremy. Trzynaście utworów, ponad godzina muzyki, niech ta uczta trwa! Wydanie płyty nie pozwala się do czegokolwiek przyczepić. Bogata książeczka, wszystko utrzymane w czerni i bieli, las na okładce i tytuł, który dostał swoje logo. Wizualnie - ponadczasowa klasyka, która nigdy nie zawodzi. Co jednak jest w tym wszystkim najważniejsze? Nowe kompozycje FATHERLAND! Kocham ten zespół mocno, niestety, nie wypuszczają nowej muzyki zbyt często. Dlatego nawet dwie kompozycje potrafią mnie ucieszyć niesamowicie. Szczególnie jeśli są tak dobre jak te. FATHERLAND gra klasycznie, z pewną dawką podniosłości, jednocześnie przemycając sporo melancholii. Ich Black Metal to tęsknota za dawnymi, dumn...

Nowy Artykuł! Sen szaleńca o istnieniu Więzienie bez krat Umierasz i budzisz się na nowo A z tobą cały świat Zespół Czort usłyszałem na żywo prawie równo dwa lata temu, bo na Metal Kommando Fest IV, 11 maja 2024 roku. Już przed ich występem byłem zaznajomiony z ich muzyką i wiedziałem, że bardzo dobrze wchodzi. Sam koncert oczywiście był świetny i to właśnie występ Czorta najbardziej mi się wtedy spodobał, ale nie o tym dzisiaj. Bo po bardzo długiej przerwie od niesłuchania tego zespołu ostatnio natchnęło mnie, żeby wrócić do ich drugiego pełniaka Apostoł, wydanego pod koniec kwietnia 2020 roku. Pomimo tego, że dobrze wiedziałem, iż album ten jest bardzo dobry, to tym razem, po takim hiatusie od niesłuchania ich, można powiedzieć, że znowu miło się zaskoczyłem. Dostajemy tutaj prawie 50 minut totalnej siarki i diabła, diabła, który wylewa się na każdej możliwej piosence. I może nie przejawia się on bardzo w gęstych i powolnych riffach, a bardziej w sferze lirycznej, choć oczywiście nie brakuje go też w samych gitarach. A to właśnie te gitary i ogólnie sfera instrumentalna robi tutaj niesamowitą robotę. Czort porusza się w trochę bardziej „wypolerowanym” Black Metalu, ale oczywiście bez przesady, bo pomimo że brzmienie jest bardziej modernistyczne i jest tutaj masa melodyjnych zagrywek,...

Nowy Artykuł! Sturmgraf to zespół założony w 2020 roku przez dobrze znaną trójkę ludzi z podziemia: CRG (Sunchariot, Svetovid, Panzerjäger), Wargun (Evil) oraz Kolana (Antisemitex, Blasphemare, Havocum, Odour of Death). Tak więc mamy tutaj połączenie międzynarodowe: USA, Brazylia i Wielka Brytania (obecne miejsce zamieszkania Kolana). Projekt ten powstał z intencją oddania hołdu rosyjskiemu BlazeBirth Hall. Chłopaki mają już na swoim koncie dwie demówki, jedną wydaną w 2022 i zatytułowaną Stahlsturm, oraz ich ostatnie dzieło, Bluterbe, wydane w tamtym roku, i to właśnie o Bluterbe zamierzam dzisiaj powiedzieć kilka słów. Od razu warto zaznaczyć, że to właśnie na tej drugiej demówce Kolan niestety nie stoi już za garami, z niewiadomych mi przyczyn. Stery za perkusją, która jest tutaj programowana, objął CRG. Dostajemy tutaj łącznie 6 piosenek razem z intro. Oprócz tej wprowadzającej kompozycji każda piosenka trwa mniej więcej w okolicach od 4 do 6 minut, co sumując daje nam lekko ponad pół godziny miażdżącego Black Metalu. I choć intro zaczyna się dosyć specyficznie, nakładając sporą warstwę ponurości i mistycyzmu naraz, po niecałych 3 minutach rozmywa się, a nasze uszy zalewa istny huragan ...

Nowy Artykuł! Following the ancient track To the forest in fog I hear the silent whispers on my way Secret voice of my soul Dzisiaj chciałem przytoczyć jeden z najważniejszych albumów Black Metalowych dla mnie, album, i muzyka znajdująca się na nim zapaliła ogień, który pali się we mnie aż po dziś dzień. Mowa tutaj o From the Dark Past, drugim pełniaku toruńskiej grupy North, zespołu, który odegrał bardzo znaczącą rolę w polskim podziemiu lat 90. Muzyka, która jest zawarta na tym wydawnictwie, została skomponowana w latach 1992–1997, nagrana w lutym 1997, a wypuszczona na światło dzienne dopiero w kwietniu 1998. Muzykę North usłyszałem pierwszy raz od ich pierwszej demówki Entering the Dark Kingdom, na której znajdują się dwa utwory, które później pojawią się właśnie na dzisiaj omawianym From the Dark Past. Utworami tymi są tytułowy Entering the Dark Kingdom, który później zmieni swoją nazwę na The Kingdom, oraz Hymn to Winter. I to właśnie, tak jak już wspominałem na początku, od tych dwóch utworów i albumu From the Dark Past poczułem, że Black Metal to jest właśnie to, czego szukałem. Bo to właśnie utwór The Kingdom otwiera ten album i robi to bez żadnych kompromisów, uderzając w słuchacza falami mroźnych gitar i wokali Sirkisa, które wręcz wwiercają się do naszej głowy. Jednak przechodząc już bard...

Dnia 18 kwietnia 2026, zespół Necator zakończył swoją działalność.

Nowy Artykuł! Who's calling from the ice? The ancestral voice beats inside the maze Of my mind, body and spirit And materializes in the microcosm Awakening my blood Po dwuletniej przerwie argentyński zespół Vrildom powraca z nową EP-ką zatytułowaną The Pathos of Distance, trwającą lekko ponad 21 minut i składającą się z dwóch piosenek, pierwszej, The Pathos of Distance, która jest podzielona na 4 części, oraz ostatniego utworu zwieńczającego tę EP-kę, czyli coveru jednej z legend francuskiego Black Metalu, Kristallnacht. Utwór, który zcoverował Vrildom, nosi również taką samą nazwę, Kristallnacht, i pochodzi on z EP-ki Warspirit, wydanej w 1999 roku. Vrildom, tak jak na każdym swoim wydaniu, zabiera nas w podróż w skute lodem i mrozem krainy. Przemierzając te krajobrazy podczas tego wojażu, nie doświadczymy tutaj żadnych niuansów, jeśli chodzi o Black Metal, głównie szybko pędzące gitary, perkusję uderzającą jak pioruny z nieba i wokale, które przedzierają się jak śnieżna zamieć. Pomimo tego odczucia z odsłuchu The Pathos of Distance dalej są bardzo satysfakcjonujące, ponieważ wszystko jest ze sobą bardzo spójne i zgrane, wszystko tworzy specyficzną atmosferę chłodu i nienawiści, która przenika przez nas powoli z każdym kolejnym odsłuchem. Usłyszeć tutaj również możemy momenty bardziej podniosłe i klimatyczne, zawierające gitary akustyczne...

Nowy Artykuł! Flame Of War serwuje 51 minut mistycznego manifestu ludzi, ogarniętych nostalgią, ale nie nostalgią, która skłania do łez, czy narzekań, lecz do nostalgii ogarniającej człowieka dumą i wolą walki o to, co było czyste i wolne. Od początku obecnego tysiąclecia w black metalu, można zaobserwować tendencje do tworzenia projektów, które stylistyką, muzyczną, jak i graficzną starają się przywodzić na myśl skojarzenia z tworami legendarnych lat 90, kiedy to powstawały materiały, dla wielu najbardziej kultowe. Część z tych tworów może być posądzana o przykrywanie niedoróbek w kompozycji, czy w technice, tak wybraną stylistyką. Jednakże istnieje też duża grupa świetnych projektów, które swoimi dziełami fundują słuchaczom duchową i audiowizualną podróż. Podróż do wspomnianego okresu lat 90 i w przypadku sceny pagan metalowej, do krwawej przeszłości obrony słowiańskiej ziemi przed najazdami obcych sił. Do rzeczywistości, gdzie wolny człowiek rodzimej wiary musiał stawić czoło światu, w którym „potężne są armie przysłane przez Rzym”. „The flames are rising” wrocławskiego zespołu Flame of War, pierwotnie został wydany w 2007 r. na kasecie. W 2024 pojawiło się wznowienie na CD, wydane przez Werewolf Promotion. Wizualnie wydanie nie oferuje niczego czego byśmy z black metalu lat 90 i 2000 nie znali, sceneria lasu w nocy i członek hordy trzymający pochodnię i buławę na łańcuchu. Wkładka nie zawiera tekstów, a jedynie ...

Nowy Artykuł! Winter Funeral to dosyć mało znany zespół z francuskiej sceny, który na swoim koncie posiada zaledwie jedno demo, split i dwa pełniaki. I dzisiaj chciałem się właśnie skupić na ich chyba najbardziej kultowym materiale, czyli pierwszej demówce Filled with Despair... Sathanas, wydanej w 1999 roku nakładem A.M.S.G. Na tym wydaniu za Winter Funeral stoją dwie osoby, Carna, odpowiadająca za damskie wokale, oraz Hylgaryss, stojący za wszystkimi instrumentami i głównymi wokalami. Warto również wspomnieć, że Hylgaryss udzielał się w takich zespołach jak Chemin de Haine, Sacrificia Mortuorum oraz Kristallnacht.  Długość trwania, jak na demo, jest przyzwoita, jako iż dostajemy tutaj 8 piosenek co daje nam łącznie prawie 24 minuty muzyki, z czego utwory 1, 3, 5 i 8 są w pełni mówione, praktycznie bez żadnych instrumentów. Jedyne, co słyszymy, to przeszywający głos Carny, która każde zdanie wypowiada spokojnie i powoli, w języku francuskim. Bardzo dobrze się to zgrywa z ogólną atmosferą muzyki i dodaje również takie mistyczne odczucie podczas słuchania. A atmosfera tejże muzyki jest ju...

Do odsłuchu świeży utwór zapowiadający nowy album Frosty Torment. Zimny, nienawistny black metal. Premiera na przełomie maja/czerwca 2026.

Nowy Artykuł! BEYOND TIME to najnowsze wcielenie dwójki weteranów zaangażowanego, ideologicznego podziemia Black metal. Na moje pytania odpowiedzieli Mariusz i Sebastian, w kilku kwestiach wspomagani przez Wolfa. Zapraszam do lektury.  **Cześć Panowie! Początki Beyond Time datują się na 2019 r. Co spowodowało, że dwóch weteranów polskiej sceny postanowiło powołać do życia zupełnie nowy projekt?** Mariusz: Witaj! Tak naprawdę to był czysty przypadek. Po wielu latach spotkałem na koncercie Infernal War Salmara i podczas luźnej rozmowy padł z mojej strony  pomysł dotyczący spotkania i próby nagrania kliku patentów, które miąłem gdzieś w głowie. Jak okazało się podczas pierwszego spotkania, w kilka godzin zarejestrowaliśmy cały utwór Circle of Eternity, więc mając na uwadze taką kolej rzeczy postanowiliśmy, że spróbujemy nagrać coś jeszcze. Następnym razem zrobiliśmy w 90 procentach utwór Stellar Wings i wtedy już wiedzieliśmy, że chcemy to przerodzić [przekształcić?] w nowy projekt. **Od początku działacie jako duet. Nie myślicie o poszerzeniu składu, regularnych próbach, może koncertach? ** Mariusz: Nie jesteśmy zainteresowani koncertami, taka muzyka nie powinna być odgrywana na żywo. Poza tym brak czasu. Nie ukrywajmy, że to wszystko wiązałoby się z wieloma próbami, itp. Zadecydowanie wolimy nagrywać nowe...

Nowy Artykuł! Okiem gdzie sięgnąć, niby jesteś, a jednak nie. Wrota zamknięte. Nie ma i mnie. Pusta Noc to dość świeży projekt na naszej scenie, bo Grymuar, stojący za tym projektem, zaczął wypuszczać muzykę w 2024 roku, zaczynając od EP-ki, później w 2025 wydając pierwszego pełniaka Speculo Magicas, a na początku marca tego roku najnowszy album spod tego szyldu, czyli Funus Vampyri. I to właśnie o Funus Vampyri zamierzam dzisiaj opowiedzieć. Muzykę zawartą na tym albumie można spokojnie określić mianem Atmospheric Black Metalu, ale nie jest to na pewno zwrot atmosferyczny w stronę takich zespołów jak np. Burzum, który swoimi pierwszymi albumami spłodził setki, jak nie tysiące zespołów o podobnym brzmieniu. Pusta Noc jednakowoż, jeśli chodzi o klimat, idzie bardziej w stronę modernistyczną, w szczególności jeśli chodzi o brzmienie, bo jest ono bardziej wygładzone i czystsze w porównaniu do klasycznego black metalowego archetypu. Pomimo pójścia na pewno w stronę bardziej nowoczesnego brzmienia, to tam, gdzie zazwyczaj w tym gatunku jest to dla mnie małym zgrzytem, tak tutaj mało co mi to przeszkadza, a wręcz do muzyki, jaka tutaj jest grana, pasuje nawet bardziej. Grymuar idzie głównie w atmosferę zamkniętą w średnich i powolnych tempach, nie przyspieszając za bardzo w swo...

Nowy Artykuł! Memories of faded kingdoms Once again I will see As I stand on the threshold To all my dreams Dzisiaj chciałem omówić bardzo niedocenioną EP-kę, która wyszła w 1997 roku w Szwecji, kraju znanym ze świetnego Black Metalu, z dużym naciskiem na bardzo szybkie, a zarazem melodyjne granie. I tak samo jest w przypadku The Trollish Mirror od Amsvartner, zespołu, który wydał parę splitów, parę demówek, jedną EP-kę i jednego pełniaka, po czym rozpadł się na początku lat dwutysięcznych. W późniejszych latach Amsvartner poszedł w stronę Death Metalu, co oczywiście nie zmienia tego, że ich początki były czysto Black Metalowe, i to właśnie o tych początkach dzisiaj. The Trollish Mirror to bardzo krótkie wydawnictwo, bo składa się ono zaledwie z 4 utworów, co daje nam prawie 23 minuty grania. Jednak pomimo tak krótkiego czasu trwania dostajemy tutaj zastrzyk dożylny szwedzkiego Black Metalu. Amsvartner mało kiedy zwalnia do średnich bądź wolnych temp, utrzymując wszystko w piekielnych blastach i gitarach, które pędzą naprzód bez oglądania się za siebie. I tak jak już wspominałem na początku, pomimo tej szybkości dalej bardzo wyczuwalne są tutaj melodie, które bezproblemowo wplątują się w ogólną atmosferę i klimat tej EP-ki, tworząc przy tym bardzo hipnotyzujący efekt. Dużym plusem je...

Nowy Artykuł! Zamiast czytać kolejne krótkie posty w social mediach, o których zapomina się po minucie, chcemy zachęcić Was do stworzenia czegoś trwalszego. Odpalamy konkurs na najlepszy tekst do Grim Chronicles, żeby trochę rozruszać stronę i zachęcić Was do dzielenia się wiedzą. Mamy w redakcyjnych szafach sporo nadwyżek – płyty winylowe, kasety i CD z dobrym black metalem. Chętnie oddamy je w Wasze ręce, ale nie za darmo. Żadnego losowania za "like i share". Szukamy ludzi, którym chce się pisać i którzy mają coś ciekawego do powiedzenia o muzyce. ZASADY KONKURSU Sprawa jest prosta, ale wymaga odrobiny zaangażowania. 1. NAPISZ TEKST: Zaloguj się na Grim Chronicles i dodaj nowy wpis. Może to być autorska, nigdzie wcześniej niepublikowana recenzja, artykuł (np. felieton lub historia jakiejś lokalnej sceny) albo wywiad. Tematyka: Konkretny Black Metal (bez nowoczesnych hybryd). Długość: Minimum 3000 znaków. Nie interesują nas opinie na dwa zdania – szukamy konkretnych, merytorycznych tekstów. Zadbaj o wygląd wpisu, dodaj okładkę lub zdjęcia, wgraj podkład audio, jeśli masz na to ochotę. 2. OZNACZ WPIS: Na samym początku tytułu swojego tekstu dodaj tag [RYTUAŁ]. Przykład: [RYTUAŁ] Recenzja: Darkthrone - Transilvanian Hunger 3. WBIJAJ NA DISCORDA: Nasza społeczność żyje nie tylko na stronie, ale też na Discordzie. Dołącz do nas: [https://discord.com/invite/TjVbKRCQ69](https://discord.com/invite/TjVbKRCQ69). Znajdź kanał **#rytual-skryby-konkurs-grimchronicl...

Nowy Artykuł! Czesi z Triumph, Genus po wydanym siedem lat temu, absolutnie genialnym „Po vrhu vždy je prázdno kolebek”, w 2024 roku wrócili z czwartym albumem zatytułowanym „Eugenika”. Po pierwszym zdaniu już można wysnuć wnioski, że duet Svar i Jaroslav ze swoją twórczością nie są dla mnie zjawiskiem obojętnym. Tutaj nie ma żadnych wątpliwości i nie ukrywam, że bardzo czekałem na ukazanie się nowego dzieła czeskiego duetu. Twórczość Triumph, Genus śledzę od dobrych kilku lat i jest dla mnie bardzo istotna. Na pewno nie można powiedzieć jednoznacznie, że czeski duet odkrywa na nowo koło, bo tak nie jest, sporo w muzyce projektu odniesień do skandynawskiego black metalu tzw. „drugiej fali”, ale patrząc na muzykę z drugiej strony, jest ona dość charakterystyczna i rozpoznawalna. Na pewno olbrzymia w tym zasługa partii wokalnych, których autorem jest Jaroslav. Raz, że tradycyjnie już, wokale są „wyśpiewane” w języku naszych południowych sąsiadów (ten cudzysłów celowy, ale do tego jeszcze się odniosę ciut niżej). Zabieg ten dodaje naturalności, szczerości i sam w sobie jest w pewnym sensie ciekawostką. Akurat ja jestem zwolennikiem tego typu zabiegów, wprawdzie ogranicza to w jakiś sposób dotarcie do większego grona słuchaczy, ale w dzisiejszych czasach wygodnictwa i dostępu do różnego rodzaju narzędzi w internecie, nie jest wielkim problemem przetłumaczenie sobie te...

Nowy Artykuł! So deep go the roots of my hatred So far away from your kind I am draining myself of worthless emotions Nasza polska scena już wieloma zespołami reprezentowała i dalej reprezentuje ten siarczysty klimat specyficzny dla polskiego Black Metalu, gdzie atmosfera nie jest budowana milionem klawiszy bądź innych instrumentów, lecz gitarami tnącymi jak żyletki, opętanymi wokalami i perkusją, która trzyma to wszystko do kupy. I dokładnie z taką samą sytuacją możemy spotkać się w Szronie pochodzącym z Piły i jego pierwszym pełniaku The Purificating Flame of Annihilation, wydanym w 2004. Już od pierwszego wejrzenia połączenie nazwy albumu z okładką, na której znajduje się czarno-białe zdjęcie pieców krematoryjnych, oddaje bardzo dużo klimatu, jaki znajduje się w muzyce zawartej na tym pełniaku. I długo nie trzeba czekać, żeby się o tym przekonać, bo utworem otwierającym jest intro "Beyond the Gaschamber Door", w którym przez prawie trzy minuty słyszymy repetytywny riff grany na gitarze w wolnym tempie, dosyć przytłumiony i oddający właśnie uczucie, jakby to ta gitara znajdowała się za drzwiami komory. Intro to przepięknie zwieńczają ludzkie krzyki. Po tym już dosyć gęstym wstępie Szron wrzuca nas w wir jeszcze gęstszych zagrań, poczynając od bardzo brudnego brzmienia gitar, które rozgrywają ri...

Nowy Artykuł! Niedawno na łamach Lower Silesian Stronghold pojawił się A5 digipak zawierający 3 płyty CD z prawie wszystkimi nagranymi materiałami bułgarskiego zespołu Aryan Art. Jeśli chodzi o samo wydanie, to digipak ten jest zapakowany w bardzo schludny slipcase, po którego zsunięciu ukazują się trzy płyty, kolejno ponumerowane od 1 do 3. Zaraz obok nich znajduje się książeczka zawierająca rozpiskę, jakie utwory znajdziemy na każdej z poszczególnych płyt, teksty w języku bułgarskim oraz historię zespołu Aryan Art. Wszystko jest wykonane bardzo starannie i przejrzyście, sprawiając tym samym ogromną przyjemność przy przeglądaniu tego wydania. Muzycznie, gdyby ktoś nie był zaznajomiony z zespołem Aryan Art, myślę że porywanie się od razu do kupna tego produktu nie jest najlepszym pomysłem, ale sprawdzenie już samej muzyki jak najbardziej. Jest to zespół chyba najbardziej znany, jeśli chodzi o Bułgarię i Black Metal, będący częścią tej sceny już od samego początku lat 00'. Początki muzyczne Aryan Art do okolic roku 2010 są o wiele bardziej prymitywne i przepełnione nienawiścią, zahaczając tym samym bardzo o historię tego kraju. Na późniejszych wydaniach Alexander stojący za tym zespołem poszedł...

Nowy Artykuł! And the anguish recedes as life slips away Breathless, I beckon eternal sleep For I shall live no more to be with you As I see your face appear through the mist Pomimo wszechobecnej już wiosny w Polsce, odradzającej się powoli natury i coraz cieplejszych dni, dalej ciężko mi się oderwać od tego listopadowego, ponurego klimatu, jeśli chodzi o słuchanie muzyki. I tak będzie również i dzisiaj, ponieważ ostatnimi dniami w świat poszła informacja, że dnia 8 marca Shane Rout opuścił ten padół łez, odchodząc w wieku zaledwie 53 lat. Shane był najbardziej znany ze swojego projektu Abyssic Hate, jak i również z tego, że był świetnym perkusistą. Kiedy dotarła do mnie informacja o śmierci Shane’a, momentalnie powróciłem do jego jedynego pełniaka wydanego pod szyldem Abyssic Hate, oczywiście mowa tutaj o „Suicidal Emotions”. Jedna z lepszych rzeczy, jeśli chodzi o Black Metal, który wyszedł z Australii. Już po samej nazwie i okładce widać, że nie mamy tutaj do czynienia z lekkim i skocznym graniem. Suicidal Emotions chwyta nasze oko już samą okładką, przedstawiającą Einara André Fredriksena z norweskiego funeral doom/death metalowego zespołu Funeral. Okładka jest cała w odcieniach szarości, pokazująca Einara bez koszulki, z głową spuszczoną w dół, i jego ciało, na którym jest ogrom ran ciętych. Einar 3 lata po zrobieniu tego zdjęcia popełni samobójs...

Nowa bluza Sunwheel dostępna jest w opcji preorder! Dane kontaktowe : blacksunmerchandise@gmail.com lub na ulotce: https://grimchronicles.xyz/propaganda

Nowy Artykuł! Drugi utwór premierowy z najnowszego albumu Bezkres. Przed Wami ekskluzywna premiera! 🔥 Zapraszamy do sprawdzenia utworu „Przełęcz Zatracenia”, promującego najnowszy album hordy Bezkres – „Naturalna Nietolerancja”. Dzięki współpracy z zespołem i wytwórnią Signal Rex, to właśnie na łamach **Grim Chronicles** możecie usłyszeć ten kawałek jako pierwsi. Wydawnictwa szukajcie bezpośrednio w Signal Rex oraz w dobrych polskich dystrybucjach. [audio](https://tobkbzadbanvplzzldfb.supabase.co/storage/v1/object/public/audio-tracks/1773159773321-vx9z6.mp3)  ...

Niestety smutne wieści obiegły świat Black Metalu. Shane Rout stojący głównie za projeketem Abyssic Hate odszedł z tego łez padołu dnia 8 marca 2026.

Nowy Artykuł! The clover will freeze in the sun The cast iron will melt under the moon I am a dead man walking north And death is hurrying after me Muzyka pisana w więzieniu to coś, z czym większość ludzi jest obeznana i zdaje sobie z niej sprawę. Oprócz muzyki w takich miejscach nie pozostaje tak naprawdę dużo więcej rzeczy, żeby zająć głowę, prócz czytania książek bądź też nałogowego wyciskania. Lecz trzeba też pamiętać, że muzyki w więzieniach nie może grać każdy. Zazwyczaj dane instrumenty przyznawane są poszczególnym więźniom za dobre sprawowanie i to też czasami w bardzo ograniczonych zasobach, jeśli chodzi o wybór instrumentów bądź ich rodzaj. W scenie Black Metalowej odsiadki artystów nie są niczym nowym, a najbardziej znanymi przykładami mogą być Varg Vikernes z Burzum, Jon Nödtveidt z Dissection oraz Hendrik Möbus z Absurd. Jednak tylko Varg z tej trójki nagrywał w zakładzie muzykę. Innym przykładem spoza podwórka Black Metalowego może być Brutal Death Metalowy zespół Discharge by Death, który wydał w 2010 pełniaka o tej samej nazwie. W ich przypadku jednak robi się naprawdę brutalnie, bo dwójka z trójki, która stoi za tym projektem, odsiaduje dożywocie. Jeden za gwałt i morderstwo, drugi za morderstwo pierwszego stopnia. Wracając jednak do Black Metalu, przykładów muzyków odbywających wyroki jest dużo. Jedni bardzi...

Dwa przepełnione atmosferą zespoły, jeden polski drugi fiński wypuszczają nowy split. Wydane poprzez Wolfspell Records

Aetheres - Kult przodków zostaje wydany poprzez Werewolf Promotion

Nowy Artykuł! Młody stażem scenicznym Genocide Kult oficjalnie debiutuje na scenie. Limitowana do 300 sztuk EP-ka „Genocide Gospel” ujrzała światło dzienne pod koniec stycznia tego roku, a rękę do chłopaków wyciągnęła Putrid Cult i trzeba przyznać, że Morgul odwalił kawal świetnej roboty, dla nikomu wcześniej nieznanej hordy. Przyznam, że czekałem na ten materiał, ochoty i smaku narobiły mi zapowiedzi tego wydawnictwa. Widać, że Genocide Kult od samego początku wie czego chce i nie zamierza nikomu wchodzić do dupy i podporządkowywać się lub próbować wstrzelić w koniunkturę. Mamy do czynienia z konkretnym przekazem i panowie dają do zrozumienia, że są mocnym zawodnikiem i na „dzień dobry” będą wrzodem na dupskach „kilku” person próbujących mówić co wypada, a co już nie. Sześć utworów o łącznym czasie trwania nieco ponad 24 minut zabiera nas do świata wykreowanego przez Genocide Kult. Przyznam, że przed pierwszym przesłuchaniem spodziewałem się totalnej zagłady muzycznej w stylu Infernal War. Okazuje się, że wspólny mianownik da się wyciągnąć, ale „Genocide Gospel” to nie jest tylko i wyłącznie tzw. „jazda bez trzymanki”. Materiał jest zróżnicowany i zdarzają się fragmenty, że zespól wykracza odrobinę poza ramy black metalu. Nie jest to oczywiście żadną ujmą, a ra...

Nowy Artykuł! Jest wiele dobrych zespołów grających Pagan/Folk Black Metal, do których często wracam, ale jednak ten jeden niemiecki przyciąga mnie zawsze na dłużej niż tylko jeden odsłuch. A mowa tutaj o pochodzącym zza naszej zachodniej granicy Horn, który działa nieprzerwanie od 2002 roku. Dzisiaj skupię się na jednym z moich ulubionych albumów tego zespołu, czyli Die Kraft Der Szenarien, wydanym w 2006 roku. Jest to drugi pełniak Horn, wydany rok po ich debiucie. To, co zawsze strasznie mnie urzeka w tych pierwszych wydawnictwach Horn, to proste okładki przedstawiające kipiące zielenią tereny i pomimo tej prostoty bardzo dobrze pasują one do tej muzyki. A sama muzyka jest tutaj strasznie leśna i skoczna, do tego stopnia, że do każdej piosenki można by co najmniej tańczyć. Wszystko utrzymane jest głównie w średnich tempach i nasycone pogańską atmosferą od samego początku do końca. Oczywiście, jak to przystało na takie wydawnictwa, nie zabraknie tutaj również wielu spokojnych przerywników, czy to z klawiszami, czy z czystszymi gitarami. Kręgosłupem tego tworu pozostaje jednak Black Metal i słychać to w szczególności w wokalach Nerratha, który stoi za każdym instrumentem w Horn. Co naprawdę p...

Tak jak sam zespół napisał, 24 kwietnia ukażę się nowy materiał od Drudkh zatytułowany "Thaw". Już jeden utwór jest do odsłuchu na YouTubie. Wydaję Season Of Mist.

Nowy Artykuł! Orle powstań z więzów ran, orle wzleć nad Polski łan W jednej z moich ostatnich recenzji mówiłem o zespole Majestat, którego jednym z członków był Trivialis, i dzisiaj również przybliżę jeden z projektów, w których brał udział, a mianowicie toruńską Orłów Krainę. Wydali oni tylko jedną demówkę w lutym 2000 roku, czyli równo 26 lat temu. Demówka ta jest bardzo krótka, jako iż składa się tylko z trzech piosenek, które łącznie dają nam trochę ponad 12 minut muzyki. Te szybko przemijające 12 minut jest wypełnione aż po brzegi słowiańskim duchem zamkniętym w Pagan Metalu, skupiającym się głównie na słowiańskim rodzimowierstwie i nacjonalizmie. Tempa są głównie utrzymane w średnich prędkościach, okazjonalnie zwalniając do spokojniejszych momentów, w których dzieje się nieco mniej. Całość jest przepleciona subtelnymi keyboardami, które dodają dodatkową warstwę atmosfery. Wokalnie wspomniany już wcześniej Trivialis wyśpiewuje bardzo triumfalne i epickie hymny, bez agresywniejszych zagrań z pazurem. Jedynym minusem tej demówki jest dość słaba produkcja, która sprawia, że wszystko jest strasznie przytłumione, a w szczególności wokale. Jednak nie jest to aż tak strasznym problemem, bo dalej na spokojnie możemy odróżnić, co jest grane i o czym...

Nowy Artykuł! W 2021 roku fiński Morgal wypuścił album „Nightmare Lord”, który jest tak wybuchowy, jak wulkan. Cztery lata później wulkan został uwolniony już przez Wulkan, a konkretnie Vulkan. Vulkan Grit. Panowie też są z Finlandii, ich dyskografię dopełnia wydana w 2023 roku epka „Demonstorms”. Nie bez przyczyny wspomniałem na początku o Morgal i ich – jak dotychczas – ostatnim dziele. Podczas pierwszego odsłuchu „Godslaying Arcane Panoply” miałem praktycznie takie same emocje jak wtedy, gdy pierwszy raz odpaliłem „Nightmare Lord”. Szybkość! Agresja! Energia! Moc! Pierwszy pełniak Vulkan Grit jest jak potężna erupcja bluźnierstwa zaklętego w metalu. Tak, w metalu, bo ten album to mieszanka kilku stylów grania – a Black Metal nie jest tu tym głównym, dzięki czemu jest tak wybuchowy. Usłyszycie tu od cholery soczystych riffów, które dzięki mocnemu, soczystemu brzmieniu wbijają się w całe ciało. Perkusyjna kanonada młóci bez litości, bo szybkość to jeden z wyznaczników pierwszego albumu Finów. Dzieła zniszczenia dopełniają szalone wokale, wprowadzające element szaleństwa. Wszystko tu służy tylko jednemu celowi – zagładzie. A trwa ona trzydzieści siedem minut, jest jednak na tyle porywająca, n...

Nowy Artykuł! Księżyca blask Pod tronem z gwiazd Gdy płonę zemstą Gdy umarł czas Majestat to raczej bardzo mało znany zespół, założony w Toruniu w 1997 roku przez Rogatha, do którego później dołączył Trivialis, który również udzielał się w takich projektach jak np. Grom, Orłów Kraina, Fornost oraz Retra. Majestat działał przez bardzo krótki okres czasu, bo już jakoś w 1999 roku doszło do nieporozumień i napięć między tą dwójką, co doprowadziło do rozpadu zespołu. W tym czasie, jak i jeszcze po rozpadzie Majestatu, kiedy to Trivialis kontynuował go przez jakiś czas jako solowy projekt, zostały nagrane bodajże tylko dwie demówki, które dopiero w 2012 roku pełnoprawnie ukazały się w formie kompilacji Pod płaszczem twym, nocy..., nakładem Werewolf Promotion. Jak więc widać, historia tego aktu zakończyła się dosyć szybko i nie pozostawiła po sobie wiele, poza półgodzinną kompilacją. Jest ona jednak na tyle ciekawa i zapomniana, że warto o niej wspomnieć i przypomnieć ludziom, bądź też sprawić, by usłyszeli o niej po raz pierwszy. Majestat, już jak sama nazwa może wskazywać, gra dosyć majestatycznie, z bardzo specyficznym duchem lat 90., kiedy to całe brzmienie było prymitywne i brudne, ale aż biło zapałem i ogniem ducha Black Metalu. I ten Black Metal jest tutaj ...

Nowy Artykuł! Drugi album fińskiego Kirottu zdecydowanie powinien zainteresować wszystkich fanów „fińskiego” spojrzenia na muzykę metalową (w ogólnym rozumieniu). Oczywiście Finowie grają black metal, ale ten mniej surowy, w dużej mierze oparty na melodiach (raz bardziej, innym razem nieco mniej). Kirottu zalicza się do tego grona zespołów (wcale nie takiego wąskiego), które potrafi słuchacza zatrzymać na dłużej przy swojej muzyce i owinąć niewidzialnymi mackami. Uwolnienie się od tej muzyki nie jest wcale najprostszą czynnością. Najwiekszą zaletą „Barren” jest jego wielowymiarowość i idealny wręcz czas trwania, który zostawia coś w rodzaju „furtki” tajemniczości. Kirottu bardzo zgrabnie łączy black metalową agresję z melodyjnością kompozycji i fińską łatwością do tworzenia muzyki wpadającej w ucho i hipnotyzującej słuchacza (niech ktoś nie ulegnie „przebojowości” i klimatowi takiego „Declaration of Ruin”), a wcale to nie jest jedyny tego typu utwór na „Barren”. Finowie nie zapominają jednak, że black metal to „wojna”. Mimo tego, że album jest utrzymany raczej w średnich (można rzec, że w marszowych tempach), w momentach kiedy zostajemy nieco „uśpieni” i „omamieni” nastrojem i klimatem tworzonym przez Kirottu (tutaj mam na myśli utwór tytułowy), Finowie w odpowiednim momencie potrafią przejść do agresywniejszego grania (następujący po „Barre...

Nowy Artykuł! This cause of my sorrow Solitude provides solace Nothing left to give Only hollow days remain Do DSBM mam bardzo często mieszane uczucia, w szczególności do tych nowszych tworów ostatnich lat, które wręcz wysrywają z siebie ponadgodzinne albumy z okładkami przedstawiającymi zdjęcie jakiegoś samobójcy znalezione w internecie o czwartej nad ranem, z jakże smutnymi i poruszającymi tekstami o zerwaniu z dziewczyną i tym podobne. I wiadomo, mam parę zespołów z tego podgatunku, które bardzo cenię i lubię, a nawet często do nich wracam, ale jeśli mowa o ogóle DSBM, to ani nie śledzę nowości z tych zakątków, ani też nie doszukuję się na siłę jakichś wodotrysków. Jednak ostatnimi dniami moją uwagę bardzo przykuł amerykański projekt Veil i jego album Sombre, wydany w 2008 roku nakładem rosyjskiej Stellar Winter Records. Patrząc również na skład tego zespołu, spotykamy tutaj dwójkę ludzi: Stolzträgera, odpowiedzialnego za instrumenty, oraz Thurisaza za wokale. Dwójkę tę znałem przedtem z ich drugiego projektu Xenophobia, w którym brali udział. Xenophobię i EP-kę Reclaiming Celtic Glory uwielbiam, więc gdy przyglądałem się Veil, już nawet przed pierwszym odsłuchem wiedziałem, że będzie to coś wartego mojego czasu. No i tutaj już zaznaczę, że nawet w najmniejszym stopniu się nie myliłe...

Nowy Artykuł! są wszystkie teksty, które z racji swojego filozoficzno - egzystencjalnego odcienia są istotne, zwłaszcza, iż są w języku polskim... Dzięki wymianie z Arkadiuszem* z Black Death Production (które jest wydawcą Trwogi), mam obydwa pełne albumy wydane przez ten kwintet, tj. „Trwoga” (z 2019 roku) i opisywany teraz „Triumphus Mortis”, który miał premierę 2 czerwca 2025. W porównaniu do debiutu widać progres. Po pierwsze – lepsza szata graficzna. O ile w „Trwodze” dominowała czerń i biel, o tyle tu doszły brązy (w obrazach, bo tak można nazwać znajdujące się wewnątrz grafiki) i czerwień (w części czcionki). Nieźle się to prezentuje. Po drugie – są tu wszystkie teksty, które z racji swojego filozoficzno-egzystencjalnego odcienia są istotne, zwłaszcza że są w języku polskim.  Muzycznie też jest lepiej. Wyraźniej wyeksponowany wokal i dojrzalsze, bardziej urozmaicone kompozycje. Wśród dosyć typowo blackmetalowych numerów znaleźć można instrumentalne, gitarowo-syntezatorowe przerywniki (np. wręcz nastrojowe „W mury milczącego miasta”). Wraz z „Intro” i „Outro” mamy 13 utworów o łącznej długości ponad 41 minut. Czasem popisze się solidnym przejściem perkusista (np. w „Ciemnicy”), niekiedy przeleci solówka. Nie znaj...

Nowy Artykuł! Cursed Soldiers Dark Fury lubię całą dyskografię, bez większych wyjątków, jako iż jest to jeden z tych zespołów naszej sceny, które utrzymują dobrą formę nawet po prawie 30 latach na scenie. Tę formę widać również na krótkiej EP After the Battle z 2009 roku, o której dzisiaj opowiem. Tak jak wspomniałem, jest to bardzo krótkie wydawnictwo, bo składa się tylko z 3 utworów, co daje nam łącznie prawie 12 minut. Jednak pomimo tak krótkiej długości EP-ka ta pozostaje jednymi z moich ulubionych kompozycji, jakie ukazały się pod sztandarem wrocławskiego Dark Fury. Warto również wspomnieć, że wszystkie 3 z tych piosenek ukazały się także na kompilacji wydanej w 2022 roku pod tytułem "...and We Shall Never Surrender". Muzyka tutaj jest strasznie brudna i siarczysta, oddająca lepiej niż niejeden film wojenny uczucie „After the Battle”. W szczególności riff zaczynający tę EP-kę brzmi tak, jakby właśnie powoli wypełzał spod gąsienic czołgu, dalej żywy i trzymający się kurczowo karabinu. To mroczne uczucie ciągnie się powoli i morderczo, pomimo nawet przyspieszeń Raborym dalej jest w stanie utrzymać w garści klimat bitewnej nędzy i pożogi. Jeśli chodzi o wokale, spotkamy się tutaj z klasycznym wykonaniem Dar...

Po sześcioletniej przerwie fiński zespół Circle of Dawn zapoawiada nowy materiał pod banerem Out of the Dungeon.

Nowy Artykuł! Hear my Sword ...in the Making Of my Spell Literally Damkuna, Iftraga Sheb Nigurepur, Dafast The World's Tragedy, Is Served at My Feast Northern to raczej mało znana nazwa w kręgach blackmetalowych. Choć działali już od 2002 roku pod nazwą Cold Northern Vengeance i wydali trochę wydawnictw, to dalej nie słyszałem o nich jakichś większych dyskusji w internecie. Northern tworzy trio: Noctis, Claytanas oraz Heathen (Na tym albumie na gitarze rytmicznej gra również Hassassin). Tę trójkę możecie również znać z ich nowszego projektu Dominion, gdzie grają wyśmienity death metal. Ale dzisiaj nie o death metalu, a o pierwszym pełniaku wydanym w 2018 roku przez Northern po zmianie nazwy. Desolate Ways to Ultima Thule, bo tak zwie się ten pełnograj, przyciąga naszą uwagę już praktycznie od momentu ujrzenia okładki, która jest wykonana bardzo starannie i oddaje ducha muzyki. Na pierwszy rzut oka mógłbym nawet dać się nabrać, że ten album ukazał się na początku lat 00., a nie w 2018 roku. Przechodząc bardziej w stronę muzyczną, mamy tutaj 9 utworów, z czego niektóre są przeciętnej długości, zaś inne, jak np. Fall into Winter oraz Exaltation from the Grave, trwają ponad 10 minut, przy czym ten drugi aż 16. Sumując wszystkie te 9 kompozycji, dostajemy godzinę i 11 minut muzyki, co jest naprawdę długim albumem jak na black metal...

Nowy Artykuł! Na początek trzeba powiedzieć, że jest to trzeci album hordy, a ja przed nim nie słyszałem żadnego z poprzednich. Dopiero później zapoznałem się z drugim z nich, czyli „Chthonic Blood Mysteries", który nie sprawił na mnie szczególnego wrażenia. Natomiast „Zakon..." w chwili premiery, tj. w maju 2024 roku, bardzo pozytywnie mnie zaskoczył. Jest dowodem na to, że Wened – pomimo tak wielu muzycznych projektów i wydania w '24 roku dużej ilości tytułów z różnymi z nich – potrafi być współtwórcą tak dobrej jakości metalu, jak ta zawarta na „Zakonie nocnej krwi". Z tego powodu słuchałem tego albumu w czasie premiery bardzo dużo. Jest tu wpadający w ucho rytm (oczywiście żadnych ckliwych melodyjek – nagromadzenie mroku jest odpowiednie i stricte blackmetalowe) oraz wielowątkowość kompozycji. Utwory zostały mi w głowie nawet mimo wielu miesięcy nieobecności, a wciąż chłonę tę muzykę z zadowoleniem. Brak w niej zabójczych temp i naładowania agresją po brzegi. Chociaż trzonem jest black metal, słychać lekkie wpływy heavy metalu i akustyczne wstawki. Nie tworząc kopii z kopii, OSN umie stworzyć coś, co przykuwa uwagę. Choć nie sili się na oryginalność, ma jednak własną tożsamość. Jest to z...

DSR Productions wznawia na winylu, kasecie i Digi-CD kultowe albumy zespołu Old Wainds pochodzącego z Murmańska. Wznowienia doczekało się "Where the Snows are Never Gone", "Religion of Spiritual Violence" oraz "Scalding Coldness".

Nowy Artykuł! Ta płyta jest poświęcona człowiekowi pochłoniętemu ideom Polskiego Black Metalu do tego stopnia, że chociaż nie tworzył muzyki, to elita BM postanowiła oddać mu hołd poprzez umieszczenie swoich nagrań na tej kompilacji... Ta płyta jest poświęcona człowiekowi pochłoniętemu ideom Polskiego Black Metalu do tego stopnia, że chociaż nie tworzył muzyki, to elita BM postanowiła oddać mu hołd poprzez umieszczenie swoich nagrań na tej kompilacji. Wydawcą jest **Dark Blaze Stronghold**, a odpowiedzialny za nie Syrragh postarał się opakowaując CD w zajebiście wydany digipack, z dołączonymi tekstami i historią przybliżającą postać Herr Burzuma. Wykonanie to jest piękne i gustowne, chociaż grubość bookletu sprawia, że średnio się domyka. Mamy tu 11 wykonawców, do których zaliczają się:** BATTLEMOON, DARK FURY, NECATOR, SELBSTMORD, PLAGA, KRIEGSMASCHINE, INFERNAL WAR, SUNWHEEL, WOLFF, LEGACY OF BLOOD i MERETRIX IMMACULATE. **Sami widzicie, że w znacznej większości bardzo zasłużone hordy. Muszę przyznać, że do tej pory nie znałem BATTLEMOON i WOLFF ( a pierwszy dał tu naprawdę bardzo dobry utwór! ). Inaczej wygląda sprawa z **MERETRIX IMMACULATE**, który znajduje się na tej składance z uwagi na pokrewieństwo z Herr Burzumem, będąc kuzynem zmarłego. Ten dosyć słaby wykon jest tu traktowany jako bonus track. Zespoły dały swoje premierowe, nigdzie nie publikowane wcześniej kawałki, za wyjątkiem **LEGACY OF BLOOD**,...

Nowy Artykuł! Najnowsze wydawnictwo Demonic Slaughter to nie jest kolejny studyjny krążek. Tym razem dzięki współpracy Wolfspell Records z Lower Silesian Stronghold (i oczywiście głównego zainteresowanego) otrzymujemy coś na kształt kompilacji. Nazywając rzeczy po imieniu, „Cold and Soulless” to dwa pierwsze albumy Demonic Slaughter, które zostały ulepszone, zmienione, poprawione i udekorowane nową szatą. Zapewne będą osoby, którym nie do końca ten pomysł się spodoba, ale jak mawiają niektórzy „jeszcze się taki nie narodził, co by wszystkim dogodził”. Złośliwi pewnie będą cedzić przez zęby hasła o chęci zarobienia dodatkowych kilku groszy, co należy w tym wypadku skwitować szyderczym uśmiechem. Tak się składa, że cenię sobie twórczość Xaosa Obliviona (nie tylko w Demonic Slaughter) i posiadam pokaźną kolekcję jego materiałów i bardzo się ucieszyłem na wiadomość o ukazaniu się tejże kompilacji. Dlaczego? Przede wszystkim dlatego, że możemy sobie porównać jak brzmią dwa pierwsze albumy z wprowadzonymi zmianami, że tak kolokwialnie to ujmę. Jak napisałem wyżej, te zmiany nie ograniczyły się do poprawienia brzmienia, ale oba materiały otrzymały „nowe życie”, co jest zabiegiem ciekawym z perspektywy fana, jak i dosyć innowacyjnym. Nie da się ukryć, że Demonic Slaughter nie jest w tym samym miejscu, w którym był w latach 2009-2010, a więc w latach kiedy pierwotnie ukazały się odpowiednio „Cold Disease of Reality” i „Soulless ...

Nowy Artykuł! You Black Metal! Forged in garages at night, Like home-made bomb, Made half from dreams and half from rage. You Black Metal! Emerging from the bowels of the earth, Like a huge anal probe, To blow up entire cities! Gdy dochodzi do rozmów o francuskiej scenie black metalowej, można by wymieniać wiele kultowych i świetnych zespołów, takich jak np. Mütiilation, Vlad Tepes, Blut Aus Nord, Osculum Infame, Seigneur Voland, bądź może trochę nowsze jak Gravenoire. Jednak nie da się pominąć najbardziej rozpoznawalnego aktu z tamtych stron, jakim jest oczywiście Peste Noire z Famine na czele. K.P.N. zaczynał na początku lat 00., jeszcze pod nazwą Dor Daedeloth, dopiero później przeobrażając się w słynne Peste Noire. Przez pierwsze lata swojej działalności Francuzi wypluwali klasyczny black metal, spowity nienawiścią i plugawością lochów, debiutując przy tym swoim słynnym La sanie des siècles – Panégyrique de la dégénérescence, gdzie możemy usłyszeć tak legendarne kawałki jak np. Spleen. Im dalej jednak idziemy w dyskografię tego aktu, tym bardziej każde następne wydawnictwo robi się coraz bardziej zakręcone, eksperymentalne i owiane bryzą folku. Do tego odejścia od klasycznego black metalu doszło dość szybko po wypuszczeniu debiutu, bo wystarczył tylko rok i ukazuje się Folkfuck folie, po którym, tak jak wcześniej wspomniałem, definitywnie widać, że zespół zmierza w zupełnie innym kierunku, swoim kie...

Nowy Artykuł! Wywiad z Maciejem z BDP - Styczeń 2026 **1. Witaj Maciej na łamach Grim Chronicles! Tworzymy w kilka osób zina w starym stylu – próbujemy robić coś poza mainstreamem, z dala od Facebooka i innych portali społecznościowych. Co sądzisz o takim podejściu w dzisiejszych czasach? Ma szansę przetrwać? Powiedz na początek – czy kiedykolwiek udzielałeś wywiadu w podziemiu? PS. Nie będzie to długi wywiad, chcemy po prostu przybliżyć naszym czytelnikom osobę, która stoi za Black Death Production.** Czołem! Myślę, że ma szansę, będzie małe ale za to oddane grono czytelników. Co do wywiadów to kilka razy już udzielałem wywiadów, ostatni z tego co pamiętam ukazał się w antologii Antisocial (świetny numer tak przy okazji). **2. Black Death Production to już uznana marka w podziemiu, która od lat wydaje konkretne zespoły. Przybliż nam standardowo – jak to się wszystko zaczęło? W którym roku zacząłeś tradować i ile w sumie wydałeś już zespołów na różnych nośnikach?** Zaczęło się od pomocy kumplowi w sprawach graficzno-technicznych. Z czasem rodziły się pomysły do własnej inicjatywy i 16 lat temu ruszyło to z kopyta. W sumie pierwsze wymiany robiłem przy okazji swojego drugiego wydawnictwa, tj. kaseta Hexenwald. Zespołów sporo, więk...

Kolega z Kanału "Z Diabłem za Pan Brat" wypuścił nowy film, który nawiązuje zarówno do starej, Polskiej szkoły Black Metalu, jak i artykułu, który ten sam autor napisał na łamach Grim Chronicles. Link: https://grimchronicles.xyz/zine/polska-szkola-black-metalu

Nowy Artykuł! Nie było początku, nie będzie końca Sens jest tylko w nas, nie da się uciec Można tylko nie zrozumieć i szybko umierać Wierząc, że ktoś coś zmieni, ślepo kierując się w pustkę Polska Arkona jeszcze przed wydaniem swojego debiutu w 1996 roku, zatytułowanym Imperium, który stał się najbardziej kultowym wydawnictwem tego zespołu, wydała dwie demówki dwa lata wcześniej. Jedna to An Eternal Curse of the Pagan Godz, a druga Bogowie zapomnienia, i to właśnie tę drugą chciałem dzisiaj omówić. Pomimo tego, że tak jak wspomniałem Bogowie zapomnienia zostały wydane dwa lata przed Imperium, to słychać tutaj już praktycznie ten sam styl i brzmienia co na Imperium. Te siarczyście, brudno brzmiące gitary, które rwą jak wicher, gitara basowa, która swoim wyrazistym brzękaniem nadaje kręgosłupa tym piosenkom, no i oczywiście te opętane wokale Messiaha, które porywają słuchacza w wir szaleństwa. Moim ulubionym aspektem Arkony na jej pierwszych wydawnictwach są właśnie te wokale i to, jak pomimo ich agresywności nadal możemy z łatwością, bez patrzenia w tekst, wiedzieć o czym śpiewają. A teksty tutaj to istny majstersztyk, jedne z najlepszych w całym polskim Black Metalu. Idealnie przekierowują tę mroczną atmosferę. Okazjonalnie możemy tutaj również usłyszeć bardzo subtelne keyboardy, tak jak np. w piosence Przyszły zdrajca chrześcijańskiej masy. Momentami Arkona potraf...

Ostatnio obiegła nas smutna informacja o tym że Norweski zespół Kaevum zakończył swoją działalność. Jako ostatni ich materiał planują niedługo wypuścić split z Francuskim Order of the Death's Head.

Kilka miesięcy temu projekt Slavia wypuścił własnym sumptem singiel „Legenda”. Wydawnictwo zawiera dwa krótkie utwory i ukazało się na CD w bardzo limitowanej edycji — jako ciekawostka i przedsmak drugiego albumu, który jest już tuż za rogiem. Nagrania pochodzą z sesji „Echa Pradawnej Wiary”, lecz dotąd nie były nigdzie publikowane. Link: https://www.youtube.com/watch?v=97Ojix_eZ0E

Nowy Artykuł! Początki Celtic Dance sięgają 1994 roku minionego stulecia, także śmiało możemy mówić o weteranach sceny. Inna sprawa, że w chwili obecnej Celtic Dance tworzy Conqueror (wokale), który jest w zespole od początku istnienia, a drugim członkiem jest odpowiedzialny za wszystkie instrumenty M. Ahrin (udzielający się między innymi w Graveland, czy Muruth, a wcześniej chociażby w Via Dolorosa i wielu innych projektach). Co ciekawe, jak przystało na multiinstrumentalistę, w różnych projektach odpowiada(l) za różne instrumenty, a także wokale (Von Hexe). Duet ów jest odpowiedzialny za powstanie „Obsolete Tolerance”, czyli trzeciego albumu Celtic Dance. Warto w tym momencie odnotować fakt, że przerwa wydawnicza między „Oderint Dum Metuant” (drugi album), a opisywanym tutaj „Obsolete Tolerance” wyniosła zaledwie dwa lata. Piszę o tym, ponieważ nie trzeba być specjalistą od wyliczeń, żeby dojść do wniosku, iż skoro Celtic Dance istnieje od 1994 roku, a drugi album ukazał się w 2022, to w tym okresie musiał ukazać się debiut. Prawda jest taka, że debiutancki „Ancient Battlecry” wyszedł w 1998 roku, potem zespół zawiesił działalność, a po powrocie w 2010 roku, Celtic Dance wziął udział w kilku splitach i nagrał jedną EP-kę (2013 rok), także nie ma mowy o bezczynności. Dość historii, przejdźmy do te...

Nowy Artykuł! Najnowsza rozmowa z projektem Bezkres. Styczeń 2026. **Skąd wzięła się nazwa zespołu — i co dokładnie ma symbolizować?** Pomysł na nazwę zespołu zrodził się w trakcie jednej z wielu moich samotnych podróży po górach. Nazwa miała nawiązywać bezpośrednio do natury i dzikiej przyrody, która stanowi dla mnie nie tyle inspirację, co ostoję. Na łonie przyrody, czy to w lasach czy górach staram się spędzać każdą możliwą chwilę. Obcowanie z naturą sprzyja przemyśleniom, które obejmują przepastne sfery i dziedziny. Przyroda sprzyja refleksji. Jestem mocno zniechęcony do człowieka i jego wytworów, do jego ciemnoty, tej przeszłej i teraźniejszej. Wreszcie nazwa miała nawiązywać do niewypowiedzianego i nie mającego końca zła.   Bezkres natury. Bezkres myśli. Bezkres nienawiści. Bezkres zła. **Na scenie funkcjonuje post-blackowe gówno pt. bez|kres, Czy nie obawiacie się, że ktoś wrzuci Was do jednego worka z tym zespołem i prezentowaną przez niego stylistyką?** Parę osób faktycznie wrzuciła nas do tego samego worka. Myślę, że zasadniczą różnicą jest to, że my gramy black metal i podążamy konsekwentną drogą.  **Czytacie jeszcze papierowe ziny? Które? Czy w obecnych czasach mają jeszcze sens?** Czytam i wspieram papierowe ziny. Często (tak jak...

Nowy Artykuł! Og om du noen gang lukter kristenmanns blod, oppi fjellet. Ja, hent øksa og... kutt dem ned!

"Tego roku, 11 kwietnia mija 30 lat od wydania jednej z ikonicznych płyt krajowego Black Metalu - Sacrilegium "Wicher". Z tej okazji w przygotowaniu specjalne wznowienie tego albumu na CD i winylu z odnalezioną po latach oryginalną okładką. Szczegóły niebawem." "This year, April 11th marks the 30th anniversary of the release of one of Poland's iconic black metal albums, Sacrilegium's "Wicher." To mark the occasion, a special reissue of the album is in the works, featuring the original cover art, rediscovered after years. Details will follow soon."

W skrócie: Kataxu wypusci nowy album "North", który zawiera nagrane na nowo stare kompozycjie z lat 90. Muzyka ma mroczny, ezoteryczny charakter—jak odkrycie dawno zapomnianego, tajemniczego miejsca. To nie jest po prostu reedycja czy powrót do korzeni, ale wydobycie czegoś, co przez lata czekało w ukryciu. "Kataxu wkrótce odsłoni "North"—nową, pełnowymiarową inkantację wyrzeźbioną z najbardziej ukrytych żył zespołu. To ezoteryczny black metal w najczystszej postaci: nagrania pomysłów po raz pierwszy stworzonych w latach 90., zapieczętowanych i teraz wynurzających się jako jeden, spójny rytuał. North porusza się jak lodowaty prąd pod skórą—fragmentaryczne wizje, pradawny zamiar i powolne, nieuniknione przyciąganie ku temu, co niewidzialne. To nie powrót, nie nostalgia, ale otwarcie dawno zamkniętej komnaty." "Kataxu will soon unveil “North”—a new full-length incantation carved from the band’s most hidden veins. This is esoteric black metal in the truest sense: recordings of ideas first conceived in the 1990s, sealed away and now resurfacing as a single, coherent rite. North moves like a cold current beneath the skin—fragmentary visions, ancient intent, and a slow, inevitable pull toward the unseen. Not a return, not nostalgia, but an opening of a long-closed chamber"

W skrócie: Zespół zapowiada swój nadchodzący album jako agresywny, symfoniczny black metal zainspirowany ideami z lat 90., który jest jednocześnie brutalny i majestatyczny. Nie jest to po prostu powrót do starych czasów, ale odświeżenie tamtej energii i nienawiści w nowej, potężnej formie. "Sunwheel wkrótce nadejdzie jako wściekły, pełen nienawiści atak black metalowy—symfoniczny w swojej potędze, druzgocący swoją siłą. Powstał z pomysłów, które po raz pierwszy zrodziły się w latach 90., a jego istota była noszona przez lata jak klątwa, wyostrzona przez czas zamiast stłumiona. Aranżacje uderzają jak burza z żelaza i ognia: wrogie, zdyscyplinowane i bezlitosne. To nie jest nostalgia—to stary jad, który dostał nowe życie, brutalny rytuał podniesiony do rangi monumentu." "Sunwheel will soon descend as an angry, hateful black-metal assault—symphonic in its grandeur, crushing in its weight. Forged from ideas first envisioned in the 1990s, its core has been carried forward like a curse, sharpened with time rather than softened by it. The arrangements surge like a storm of iron and fire: hostile, disciplined, and unrelenting. This isn’t nostalgia—it’s old venom given new breath, a violent rite made monumental."

Świdnicki Selbsmord zapowiada na 22 stycznia swój nowy, szósty album w dyskografii pt. "Mass Murder Elite". Póki co zespół udostępnił jeden utwór. Wydawcą będzie Eastern Blood.

Nowy Artykuł! Crystal clear, white and pure, too thick to see soil. Eternal shining majesty, the weakness shall recoil.

Nowy Artykuł! Które zespoły? Graveland, Veles, Infernum, Thunderbolt, Legion, Thor’s Hammer, Fullmoon czy Capricornus...

Ponad rok nagrywania, ok. 1 godzinny materiał. Saltus kończy nagrywanie nowego albumu, a jego wydanie planowane jest w 2026r. Wydawca jeszcze nieznany.

Po 21 latach istnienia Necator jest dostępny na winylu. To podwójne 12-calowe wydanie LP zawiera dwa albumy: "Polish Evil Black Metal Art" i "Polish Black Metal przeciwko Aliens.

AETHERES - "Kult Przodków", to projekt Neura (Gontyna Kry). Nowy album już w lutym 2026. Ethnic Heathen Slavonic Dark Metal from Poland.

ASTRAL SPEAR ‚Ancient Throne of Sinister Rites’ T-SHIRT / CD / LP UP FOR PRE-ORDER!

Premierowy singiel "Od Edenu na Wschód" można już posłuchać na platformach streamingowych oraz kanale YouTube wytwórni. Jednocześnie ruszamy z preorderem CD oraz LP (w dwóch wersjach kolorystycznych). Premiera albumu 13 lutego pod skrzydłami Piranha Music

Niedawno Szwajcarska grupa Eisenwinter zremasterowała swojego drugiego pełnograja, Monumentales Scheitern. Poprzez Darker Than Black Records.

Nowa Recenzja! Grief powrócił z nowym albumem. „Stargazer” to już siódmy pełnoczasowy krążek Nyctophilii.

Nowa Recenzja! Ohyda! Jakże trafna nazwa dla tego projektu. „Zbezczeszczone świętości” to debiutancki album trójki rodzimych diabłów, których korzenie są mocno osadzone w black metalowym podziemiu.

Nowy Wywiad! **1. Sława! Witamy na łamach webzina, a w przyszłości papierzaka Grim Chronicles! Co nowego u Ciebie? Nagrywasz coś, czy chwilowa stagnacja?...

Nowy Artykuł! Jeśli myślisz, że buntujesz się przeciwko systemowi, publikując posty na platformie, która handluje twoimi danymi i cenzuruje treść pod dyktando reklamodawców, to nie masz pojęcia, czym był black metal.

Nowa Recenzja! There is nothing in this void, There is nothing to illuminate in this darkness, There is no breath to the torch I carry, There is no end to this frigid plane

Nowy album Frosty Torment jest na ostatniej prostej. Trwa dogrywanie wokali, za które gościnnie odpowiada wokalista Hatefrost.

Po 10 latach od ostatniego wydawnictwa Bułgarski zespół powraca z krótka EP. Jedno jest pewne, Alexander stojący za tym projektem na pewno nie wyszedł z wprawy!

Nowy zine na scenie pagan bm. Pierwszy nr robiony w stylu retro jest już dostępny. Kontakt: reakcjapoganska@proton.me