Nie zdarza się to często, ale jednak nie po raz pierwszy napaliłem się jak szczerbaty na suchary na muzykę, którą najpierw usłyszałem na YouTube, hehe! Tym razem dotyczy to jednak zespołu, jaki znam od paru lat, a który ma spore portfolio, jeśli chodzi o ilość wydawnictw, a co za tym idzie wieloletnie doświadczenie. Niestety posiadam tylko jedną ich publikację muzyczną, a mianowicie split EP z DARK FURY, co będę musiał nadrobić.

Przejdźmy jednak do meritum... Dla mnie KVASIR'S BLOOD jest jednym z czołowych przedstawicieli amerykańskiego Black Metalu, chociaż odnoszę wrażenie, że dosyć skrytego, nawet jak na standardy Podziemia, zwłaszcza mając na myśli odbiorców z Europy, czy tym bardziej z Polski, a „ Blade of Tanngrisnir " pokazuje dobitnie jak wiele perełek jest tam do zbadania.

Omawiane dzieło ukazało się w kwietniu 2026 roku ( więc jest to świeży temat), w zostało wydane wspólnymi siłami fińskiego Breath of Pestilence i Vinlandic Werewolf Distribution ze Stanów Zjednoczonych ( czyli zasłużonych dla krzewienia BM wytwórni), a wydanie to, chociaż nie jest jakoś szczególnie bogate, to w wystarczającym stopniu oddaje ducha i zamysł duetu, ponieważ mamy tutaj zarówno teksty, jak i pozostające w klimacie krążka grafiki. Tyle o oprawie.

Za twórczość KB na tym CD odpowiada Kvasir Ravenwing ( gitary, bas, perkusja i teksty) oraz Pogrom SS ( wokal i również teksty) . Jako, że cały materiał trwa niecałe 30 minut, a zawiera jedynie dwa utwory, to od razu widać, iż są to rozbudowane wytwory muzycznej wyobraźni. 

Jeśli chodzi o tematykę, to zespół podąża drogą odynizmu/ wotanizmu przybliżając czasy Wikingów i ich wierzenia oraz etos krążący wokół pochwały odwagi, honoru i walki o wartości sprzed czasów krzyża. 

W obydwu utworach bardzo dużo się dzieje. W pierwszym ( tytułowym) jest i surowy Black Metal i dłuższe wyciszenia z deklamacjami niczym dawnego skalda. Zabieg ten powtarza się w „ Othala ( A Warrior's Way)". Już sam tytuł sugeruje pochwałę tego rodzaju trwania przy ojcowiźnie, która domaga się walki o jej zachowanie dla potomnych. Pięknie obrazuje to tło muzyczne - wojownicze, agresywne, ale jednocześnie pełne siły i zadumy z pewną dozą wręcz balladowych wstawek. Mimo całej surowości i szorstkości nie brakuje elementów melodyjnych. Bardzo podoba mi się taki sposób grania : dosyć proste struktury pozwalają odpłynąć ku lepszym czasom.